ათწლეულების განმავლობაში კომპანიების სტრუქტურა ერთ უცვლელ ფუნდამენტზე იდგა: სამუშაო აღწერილობებსა (Job Descriptions) და პოზიციებზე. ადამიანი აბარებდა CV-ს კონკრეტულ ვაკანსიაზე, ირგებდა ერთ კონკრეტულ ტიტულს და წლების განმავლობაში მკაცრად განსაზღვრულ ჩარჩოში მოქმედებდა. თუმცა, თანამედროვე, სწრაფად ცვალებად ბიზნესგარემოში ეს ხისტი მოდელი არაეფექტური ხდება.
დღეს მოწინავე ორგანიზაციები ახალ პარადიგმაზე — Skills-Based Organization (უნარებზე დაფუძნებული ორგანიზაცია) გადადიან. მაგრამ რას ნიშნავს ეს რეალურად და რატომ იქცა ის HR-ის მთავარ ტრენდად?
რა არის უნარებზე დაფუძნებული ორგანიზაცია?
მარტივად რომ ვთქვათ, კომპანია თანამშრომლებს უყურებს არა როგორც კონკრეტული “პოზიციის” მატარებლებს (მაგალითად: მარკეტინგის მენეჯერი, ფინანსური ანალიტიკოსი), არამედ როგორც უნიკალური უნარების (Skills) ნაკრების მქონე ინდივიდებს.
ორგანიზაცია შლის ტრადიციულ, იერარქიულ საზღვრებს დეპარტამენტებს შორის. პროექტები ხორციელდება არა ფიქსირებული განყოფილებების, არამედ იმ ადამიანების მიერ, ვისაც მოცემულ მომენტში საუკეთესო უნარები აქვთ ამ კონკრეტული ამოცანის შესასრულებლად.
რატომ ირჩევენ კომპანიები ამ მოდელს?
ბიზნესის სისწრაფე და მოქნილობა (Agility): როდესაც ბაზარზე ახალი გამოწვევა ჩნდება, ორგანიზაციას არ სჭირდება ახალი პოზიციის შექმნა და ხანგრძლივი რეკრუტინგის პროცესის დაწყება. ლიდერები უბრალოდ იდენტიფიცირებენ გუნდში არსებულ უნარებს და მათ ახალ პროექტზე გადაისვრიან.
ტალანტების შენარჩუნება (Employee Retention): თანამშრომლებისთვის კარიერული ზრდა აღარ ნიშნავს მხოლოდ მენეჯერული პოზიციის ლოდინს. უნარებზე დაფუძნებული მიდგომა ხსნის ჰორიზონტალური მობილობის კარს. ადამიანებს შეუძლიათ მოსინჯონ ძალები სხვადასხვა მიმართულებით, ისწავლონ ახალი საქმე და მუდმივად განიცადონ პროფესიული ზრდა, რაც პირდაპირ აისახება მათ ლოიალობაზე კომპანიის მიმართ.
დამალული პოტენციალის აღმოჩენა: ხშირად, თანამშრომელს აქვს ისეთი უნარები, რომლებიც მის ოფიციალურ “სამუშაო აღწერილობაში” არ წერია. ახალი მოდელი ლიდერებს საშუალებას აძლევს, სრულად გამოიყენონ და დააფასონ ადამიანური კაპიტალი.
გამოწვევა ლიდერებისთვის
უნარებზე დაფუძნებულ ორგანიზაციად გარდაქმნა მარტივი პროცესი არ არის. ის მოითხოვს კორპორატიული კულტურის სრულ ცვლილებას. ლიდერებმა უნდა ისწავლონ არა პოზიციების, არამედ პოტენციალის მართვა. მათ უნდა შექმნან ისეთი გარემო, სადაც თანამშრომლებს არ ეშინიათ კომფორტის ზონიდან გამოსვლისა და ახალი კომპეტენციების შეძენის.
მომავლის სამუშაო გარემოში გადამწყვეტი იქნება არა ის, თუ რა გიწერიათ სავიზიტო ბარათზე, არამედ ის, თუ რისი გაკეთება შეგიძლიათ რეალურად.